Inheems Nieuwjaar
Chakana’s coordinator van het cultuurproject is net terug uit het veld. Vandaag vertelt ze over haar doelen en een speciaal begin van 2010.
Sinds oktober 2009 werkt Paula samen met vier gemeenschappen in Piñani, Ayma, Chuma en Ayata aan de herwaardering van hun eigen cultuur en tradities. Ze verzamelt informatie en visueel materiaal om uiteindelijk een een boek te publiceren dat uitgedeeld zal worden aan families en scholen. Zo krijgen de gemeenschappen meer kennis over hun eigen cultuur en die van hun landgenoten, een van de hoofddoelen van Chakana.
Eind vorig jaar kreeg Paula de prachtige kans om in Piñani de viering van het Inheemse Nieuwjaar bij te wonen. Dit feest begon 31 december met het klaarmaken van verschillende offertafels voor de geesten die in de bergen wonen. Deze worden door de ‘Amauta’, een soort shaman, gevuld met allerlei verschillende lokale producten, waarna hij ritueel de coca laat ‘kiezen’ welke mannen uit de gemeenschap geschikt zijn om de bergen in te gaan om de offers te brengen. Laat het geluk je in de steek, dan kan je gekozen worden om af te reizen naar de hagelberg. Omdat de geest van de hagel vroeger een boef was, is het traditie dat de gemeenschap de uitverkoren mannen met stenen bekogeld terwijl ze de bergen in rennen!
De volgende dag worden de bergen gewekt door de traditionele ‘Pinquillada’ klanken, waarna het nieuwjaarsfeest ‘Ishpalla’ is begonnen. Iedereen danst met een ketting van lokale groenten en fruit om hun nek en de vrouwen, die de voornaamste plaats innemen in het productie proces, bereiden kleurige pakketten voor, tjokvol lekkers uit de streek.
Van oudsher werd Nieuwjaar door de Andes bevolking gevierd op 21 juni. Katholieke autoriteiten waren het hier echter niet mee eens. Tegenwoordig gaan er stemmen op deze afgedwongen beslissing terug te draaien, om het inheemse geloof en specifieke identiteit te beschermen. Paula is benieuwd dit uiteindelijk ook daadwerkelijk zal gebeuren. Ze beschrijft haar ervaring als spiritueel en erg interessant in het kader van haar project. De uitstraling van de Amauta en de sfeer binnen de gemeenschap heeft grote indruk op haar gemaakt. Tot haar verbazing kreeg ze zelfs een actieve rol toen haar gevraagd werd de geesten van haar geboortestad Cochabamba aan te roepen en te vragen om voorspoed. Paula is vereerd dat ze bij de feestelijkheden aanwezig mocht zijn en werkt met veel plezier verder aan het ARTA project.
Eind vorig jaar kreeg Paula de prachtige kans om in Piñani de viering van het Inheemse Nieuwjaar bij te wonen. Dit feest begon 31 december met het klaarmaken van verschillende offertafels voor de geesten die in de bergen wonen. Deze worden door de ‘Amauta’, een soort shaman, gevuld met allerlei verschillende lokale producten, waarna hij ritueel de coca laat ‘kiezen’ welke mannen uit de gemeenschap geschikt zijn om de bergen in te gaan om de offers te brengen. Laat het geluk je in de steek, dan kan je gekozen worden om af te reizen naar de hagelberg. Omdat de geest van de hagel vroeger een boef was, is het traditie dat de gemeenschap de uitverkoren mannen met stenen bekogeld terwijl ze de bergen in rennen!
De volgende dag worden de bergen gewekt door de traditionele ‘Pinquillada’ klanken, waarna het nieuwjaarsfeest ‘Ishpalla’ is begonnen. Iedereen danst met een ketting van lokale groenten en fruit om hun nek en de vrouwen, die de voornaamste plaats innemen in het productie proces, bereiden kleurige pakketten voor, tjokvol lekkers uit de streek.
Van oudsher werd Nieuwjaar door de Andes bevolking gevierd op 21 juni. Katholieke autoriteiten waren het hier echter niet mee eens. Tegenwoordig gaan er stemmen op deze afgedwongen beslissing terug te draaien, om het inheemse geloof en specifieke identiteit te beschermen. Paula is benieuwd dit uiteindelijk ook daadwerkelijk zal gebeuren. Ze beschrijft haar ervaring als spiritueel en erg interessant in het kader van haar project. De uitstraling van de Amauta en de sfeer binnen de gemeenschap heeft grote indruk op haar gemaakt. Tot haar verbazing kreeg ze zelfs een actieve rol toen haar gevraagd werd de geesten van haar geboortestad Cochabamba aan te roepen en te vragen om voorspoed. Paula is vereerd dat ze bij de feestelijkheden aanwezig mocht zijn en werkt met veel plezier verder aan het ARTA project.
